ΜΑΥΡΟΣ ΚΡΙΝΟΣ
Ο EZLN (στρατός των Ζαπατίστας για την Εθνική Απελευθέρωση) είναι παράδειγμα αντίστασης για όλους τους λαούς της γης. Στο Μεξικό, μια χώρα δίπλα στο παγκόσμιο κέντρο του ιμπεριαλισμού, παλεύει για την εθνική ανεξαρτησία και ελευθερία του λαού της. Ένα κίνημα με καθαρά αντικαπιταλιστικά και φυλετικά χαρακτηριστικά , ένα κίνημα που βάζει στο επίκεντρο ένα τρόπο ζωής που βασίζεται στην παράδοση του λαού του, την αρμονία με τη φύση και τους φυσικούς νόμους, έξω από τον εκφυλισμό την «ηθική» και τις ψεύτικες «αξίες» των δυτικών κοινωνιών.

Αυτό το θετικό έργο των κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής , όπως και τον αγώνα των Ζαπατίστας , που είναι σε πραγματικά εθνική και κοινωνική επαναστατική κατεύθυνση και είναι ξεκάθαρα ενάντια στην ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων, αποσιωπά πλήρως η Ελληνική ακροδεξιά. Είναι ακόμα ένα δείγμα που δείχνει ότι δεν είναι τίποτα άλλο από ένα συνοθύλευμα από ΝΑΤΟικά παρακρατικά παραμάγαζα του Αμερικανοσιωνισμού , της ΚΥΠ , της ασφάλειας και μηχανισμών καταστολής στη χώρα μας, που προσπαθεί να εγκλωβίζει νεανικές συνειδήσεις πολλές φορές και ανθρώπων αξιόλογων με όνειρα και ιδανικά για ένα διαφορετικό και ελεύθερο από τον καπιταλισμό κόσμο , πουλώντας τους παραμύθια ότι δήθεν στηρίζει τον εθνικισμό και το σοσιαλισμό ενώ ο ρόλος των ηγεσιών της είναι ακριβώς ο αντίθετος. Είναι το χτύπημα και η παρεμπόδιση ανάπτυξης κάθε εθνικής και κοινωνικής αντίστασης στη χώρας μας.
Όσο για τη νεοταξική αριστερά της Ελλάδας, όσες ομάδες δεν καταδικάζουν ανοιχτά αυτά τα κινήματα μιλώντας περί «δικτατόρων» «γραφειοκρατών» ή ακόμα και προβοκάροντάς τα με πλήθος συκοφαντιών, δείχνουν κάποια ανεκτικότητα ή ακόμα και προβολή αυτών των κινημάτων, για να το παίξουν «αντιιμπεριαλιστές» και να εγκλωβίζουν κόσμο.
Είναι όμως δεδομένο ότι αν υπήρχαν τέτοια κινήματα στην Ελλάδα, οι πρώτοι που θα έβγαιναν στο δρόμο να τα χτυπήσουν θα ήταν οι νεοταξίτες «αριστεροί» και θα παρουσίαζαν τη δράση τους ως αγώνα ενάντια στο «φασισμό» , τον «εθνικισμό» και το «ρατσισμό».

Αυτό το θετικό έργο των κυβερνήσεων της Λατινικής Αμερικής , όπως και τον αγώνα των Ζαπατίστας , που είναι σε πραγματικά εθνική και κοινωνική επαναστατική κατεύθυνση και είναι ξεκάθαρα ενάντια στην ιμπεριαλιστική νέα τάξη πραγμάτων, αποσιωπά πλήρως η Ελληνική ακροδεξιά. Είναι ακόμα ένα δείγμα που δείχνει ότι δεν είναι τίποτα άλλο από ένα συνοθύλευμα από ΝΑΤΟικά παρακρατικά παραμάγαζα του Αμερικανοσιωνισμού , της ΚΥΠ , της ασφάλειας και μηχανισμών καταστολής στη χώρα μας, που προσπαθεί να εγκλωβίζει νεανικές συνειδήσεις πολλές φορές και ανθρώπων αξιόλογων με όνειρα και ιδανικά για ένα διαφορετικό και ελεύθερο από τον καπιταλισμό κόσμο , πουλώντας τους παραμύθια ότι δήθεν στηρίζει τον εθνικισμό και το σοσιαλισμό ενώ ο ρόλος των ηγεσιών της είναι ακριβώς ο αντίθετος. Είναι το χτύπημα και η παρεμπόδιση ανάπτυξης κάθε εθνικής και κοινωνικής αντίστασης στη χώρας μας.
Όσο για τη νεοταξική αριστερά της Ελλάδας, όσες ομάδες δεν καταδικάζουν ανοιχτά αυτά τα κινήματα μιλώντας περί «δικτατόρων» «γραφειοκρατών» ή ακόμα και προβοκάροντάς τα με πλήθος συκοφαντιών, δείχνουν κάποια ανεκτικότητα ή ακόμα και προβολή αυτών των κινημάτων, για να το παίξουν «αντιιμπεριαλιστές» και να εγκλωβίζουν κόσμο.
Είναι όμως δεδομένο ότι αν υπήρχαν τέτοια κινήματα στην Ελλάδα, οι πρώτοι που θα έβγαιναν στο δρόμο να τα χτυπήσουν θα ήταν οι νεοταξίτες «αριστεροί» και θα παρουσίαζαν τη δράση τους ως αγώνα ενάντια στο «φασισμό» , τον «εθνικισμό» και το «ρατσισμό».


0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου
Εγγραφή σε Σχόλια ανάρτησης [Atom]
<< Αρχική σελίδα